Monthly Archives: Czerwiec 2017

  • 0
kołdra obciążeniowa

Kołdra obciążeniowa a leczenie zaburzeń snu

Category : Uncategorized

Każdy, kto zmagał się z zaburzeniami snu, wie jak wielki ma to wpływ na życie codzienne. Wiercenie się w nocy, płytki sen, łatwe wybudzanie i brak możliwości ponownego zaśnięcia to tylko wierzchołek góry lodowej. Bezsenność niszcząco wpływa na życie w ciągu dnia, gdyż stajemy się nerwowi, rozkojarzeni i tracimy siły i motywacje zarówno zawodowo, jak i prywatnie. Brak nocnej regeneracji w dłuższej perspektywie może doprowadzić do bardzo poważnych zaburzeń psychicznych, m.in. depresji, nerwicy, stanów lękowych. Jak sobie z nią radzić? Czy istnieją alternatywne metody wspomagające terapię bezsenności?

Gdy sen nie przychodzi

Problemy ze snem mogą być skutkiem wielu różnych czynników, np. stresu w pracy. Bardzo często wynikają z chorób i uzależnień. Osoby cierpiące na bezsenność mają dużo większą tendencję do łatwego denerwowania się i alienacji od środowiska. Wpływa to źle na każdy aspekt życia, dlatego warto walczyć z bezsennością na wszelkie możliwe sposoby. Niezbędna jest oczywiście terapia ze specjalistą, zazwyczaj w połączeniu z farmakologią. Istnieją jednak alternatywne metody leczenia zaburzeń snu – mowa o kołdrach sensorycznych.

Problemy ze snem mają dwa wymiary, czyli faktyczny brak snu, oraz jego konsekwencje w ciągu dnia (rozdrażnienie, brak koncentracji itd.). Kołdry obciążeniowe działają dwutorowo, ułatwiając zmaganie się zarówno z łatwiejszym zasypianiem, jak i radzeniem sobie ze skutkami bezsenności.

Komfortowy dotyk i masaż

Delikatny nacisk kołder sprawia wrażenie masażu, czy wręcz – jak określają to niektóre osoby korzystające z nich na co dzień – dotyku osoby bliskiej. Komfort fizyczny i psychiczny w trakcie zasypiania jest kluczowy u osób z bezsennością. Obciążające właściwości kołder sensorycznej są w tej kwestii nieocenione.

Poza czysto fizycznymi wrażeniami, kołdry obciążeniowe wpływają też na zwiększenie ilości serotoniny w organizmie (dzięki głębokiemu naciskowi na mięśnie i ścięgna). Serotonina natomiast po czasie zamienia się w melatoninę, czyli hormon snu. To właśnie jego brak jest jednym z czynników wpływających na bezsenność.kołdra obciążeniowa na zajęciach w świetlicy

Spokój w ciągu dnia

Konsekwencją bezsenności w trakcie dnia jest osłabienie układu prioreceptywnego, odpowiedzialnego za odbieranie bodźców z zewnątrz. Kołdry sensoryczne działają na ten układ regulująco, dzięki czemu pacjenci stają się mniej podatni na stres i nerwy. Odpowiednia praca układu sprawia, że ludzie zmysły odbierają i przetwarzają informacje w sposób prawidłowy. Warto zaznaczyć, że kołdra nie musi być używana tylko w nocy – ze względu na swoje uspokajające działanie warto zabierać ją ze sobą np. do lekarza czy do szkoły. Wystarczy nakryć się kołdrą w sytuacji stresogennej, a na pewno łatwiejsze będzie opanowanie emocji i uspokojenie się.

Jeżeli więc zmagasz się z problemami ze snem, to kołdry sensoryczne powinny Cię zainteresować. Są nieinwazyjnym środkiem traputycznym, który może okazać się strzałem w dziesiątkę w walce z bezsennością. Pozwól sobie odpocząć, zarówno w ciągu dnia jak i w nocy!


  • 0

Kamizelka obciążeniowa (sensoryczna) – wszystko, co musisz o niej wiedzieć

Zaburzenia SI (integracji sensorycznej) są dużą przeszkodą w regularnym funkcjonowaniu dziecka w społeczeństwie. Problemy ze skupieniem się, słaba koordynacja psychoruchowa czy napady agresji to częste objawy tej przypadłości u dzieci. Powodem jest bardzo często nieprawidłowa praca układu prioreceptywnego, który znajduje się w mięśniach i ścięgnach. Znakomitym sposobem na regulację pracy tego układu jest stosowanie kamizelek obciążeniowych. Dlaczego?

Niezorganizowany układ nerwowy

Przy takich chorobach jak zespół Downa, Aspergera i we wszelkich innych zaburzeniach rozwoju u dzieci, problemy z integracją sensoryczną występują prawie zawsze.  Niedojrzały i niezorganizowany układ nerwowy nie jest zdolny do przetwarzania informacji z zewnątrz w sposób efektywny. Dziecko czuje się zagubione, bo nie wie do końca jak ma się zachować – dlatego traci koncentrację, samokontrolę i jest zbyt rozdrażnione lub apatyczne.

Tego typu problemami zajmują się terapeuci integracji sensorycznej i bardzo często zalecają stosowanie kamizelek obciążeniowych. Wywołują one tzw. nacisk głęboki, który reguluje pracę układu SI i uspokaja cały układ psychoruchowy. Regulacja występuje zarówno, gdy dziecko jest nadpobudliwe, jak i gdy jest za mało wrażliwe na bodźce. U dzieci, które zaczęły terapię z kamizelkami, zauważono spadek napięcia mięśniowego oraz lepszą samoorganizację i umiejętność koncentracji na jednym zadaniu.

Terapia sensoryczna i jej wpływ na zdrowie dzieci są przedmiotem badań wielu naukowców. Za prekursora tych badań w Polsce uznaje się Zbigniewa Przyrowskiego, który przeprowadził badania na grupie 30 dzieci z zaburzeniami integracji. Wyniki badań były bardzo pozytywne –  u wszystkich dzieci noszących kamizelki zwiększyła się komunikatywność i skupienie, a zmalało napięcie i nadpobudliwość.

Kamizelka na co dzień

Warto wiedzieć, że noszenie kamizelki musi odbyć się w ścisłej konsultacji z terapeutą. Mimo że jest to narzędzie dość uniwersalne, to nie można samemu podejmować decyzji o jej zakupie i noszeniu przez dziecko. Choć zdecydowana większość terapeutów (a zwłaszcza terapeuci integracji sensorycznej) poleca stosowanie kamizelek, to przed zakupem należy dokładnie porozmawiać o tym z osobą prowadzącą i pod żadnym pozorem nie korzystać z nich bez jej wiedzy.

Kiedy jednak, w porozumieniu z rehabilitantem, zapadnie decyzja o zakupie kamizelki, należy pamiętać o jej specyficznym działaniu. Szacuje się, że jednodniowa sesja z kamizelką nie powinna trwać dłużej niż 2-3 godziny. Powinno natomiast robić się przerwy, czyli zakładać dziecku na 30-45 minut, a następnie zrobić ok. 2 godzinną przerwę. Zapewni to maksymalne wykorzystanie obciążenia, bez ryzyka nadmiernego ucisku na ciało.

Po ustaleniu odpowiedniego trybu noszenia, kamizelkę można zabierać dosłownie wszędzie. Jest na tyle nieinwazyjnym elementem terapii, że nie ma ograniczeń co do warunków w jakich można ją zakładać. Wizyta u lekarza, lekcja w szkole, zabawy na podwórku… Komfort psychiczny dziecka jest ważny w każdym momencie dnia i dlatego kamizelki są tak uniwersalnym środkiem terapeutycznym.

Kamizelka obciążeniowa


  • 0

Terapia integracji sensorycznej dla seniorów

Category : Uncategorized

Leczenie zaburzeń integracji sensorycznych skupia się głównie na dzieciach i jako stosunkowo nowy rodzaj terapii, przynosi bardzo dobre efekty. Jednocześnie naukowcy potwierdzają użyteczność terapii zaburzeń integracji sensorycznej w przypadku osób starszych.

Co to jest integracja sensoryczna?

Choć nie uświadamiamy sobie tego na co dzień, prawidłowe funkcjonowanie, reakcje i dobre samopoczucie zawdzięczamy w dużej mierze naszym zmysłom. Wśród nich są te powszechnie znane, tzn.: wzrok, słuch, węch, smak, jak i zmysły rzadziej identyfikowane, jak dotyk, propriopercepcja (czucie głębokie), zmysł przedsionkowy  (równowagi) oraz interocepcja (odbieranie bodźców wewnętrznych ciała).

Prawidłowo funkcjonujące receptory zmysłów i odpowiednie ich przetwarzanie przez centralny układ nerwowy to integracja sensoryczna. Gdy zmysły są nadwrażliwe lub przytępione, wówczas mówimy o zaburzeniach integracji sensorycznej. Te zaś, wywołują niepokój i lęk, mogą też sprawiać fizyczny ból lub wpędzić w depresję.

Terapia integracji sensorycznej

Praca terapeuty i jego pacjenta polega na usprawnieniu systemu sensorycznego ciała. Wyjątkowość terapii polega na jej „luźnym” charakterze, np. dzieci, które są jej poddawane, bawią się i jednocześnie wykonują różne ćwiczenia. Seniorzy natomiast skupiają się na wykonywaniu nieskomplikowanych, codziennych i relaksujących czynności lub po prostu przebywają w pomieszczeniach przyjaznych zmysłom.

 

Czynności wykonywane przez pacjenta pod okiem terapeuty nie mogą być zbyt trudne, ale też nie powinny być zbyt łatwe. To raczej ciągłe balansowanie na granicy pomiędzy tym, co zmysły odbierają w sposób właściwy, a tym, co funkcjonuje nieprawidłowo. Dążenie do prawidłowego odbierania i przetwarzania bodźców jest procesem złożonym z małych kroków. Kiedy ciało zaczyna sobie dobrze radzić w określonej sytuacji (przy działaniu określonych bodźców), wówczas przechodzi się do następnego etapu.

 

Terapia integracji sensorycznej – pomoce

Do najbardziej znanych pomocy w terapii SI należą przedmioty obciążeniowe, wśród nich kołdry obciążeniowe oraz kamizelki obciążeniowe. Ich używanie przez osoby z zaburzeniami SI pozwala się wyciszyć, skoncentrować i odprężyć. Poza tym, obciążenie zwiększa pewność siebie i poczucie bezpieczeństwa.

Stosowanie przedmiotów z obciążeniem nie wzięło się znikąd. Pierwsze badania nad integracją sensoryczną były prowadzone w drugiej połowie minionego wieku. Wielu naukowców, w tym prekursorka kierunku J. Ayres, publikowało obiecujące wyniki swoich badań. Swoimi obserwacjami dzielili się również ci, którzy zaburzeniami integracji sensorycznej byli dotknięci, np. Temple Grandin. To ona właśnie została orędownikiem przedmiotów obciążeniowych, które jej osobiście, a także badanym przez nią osobom przynosiły ulgę, uwalniały od niepokoju, a także pozwalały w pełni wypocząć.

Gewichtsdecke für Senioren

Kiedy terapia integracji sensorycznej może pomóc starszej osobie?

Przedmioty obciążeniowe poleca się w problemach z koncentracją, zaburzoną percepcją wzrokową, słuchową, dotykową, itp., a także w kłopotach ze snem.

Terapia integracji sensorycznej jest stosowana m.in. u osób zestresowanych, cierpiących na demencję, chorobę Alzheimera, zaburzenia widzenia autystycznego, chorobę niespokojnych nóg, czy chorobę Parkinsona.

 

Więcej o przedmiotach obciążeniowych znajdziesz na stronie https://senso-rex.com/


  • 0
kołdra obciążeniowa

Rozwój dziecka – jak urządzić pokój sensoryczny

Category : Uncategorized

Profesjonalny pokój sensoryczny oferowany przez ośrodki terapeutyczne, przedszkola i szkoły jest trudny do odtworzenia w warunkach domowych. Przede wszystkim, najczęściej nie pozwala na to metraż pokoju, a po wtóre sprzęt oferowany do profesjonalnego użytku jest dość drogi. Nikogo jednak nie trzeba przekonywać, że warto włączyć w domową przestrzeń choćby pojedyncze elementy rozwijające zmysły dziecka.

Co to jest pokój sensoryczny?

Takie pomieszczenie można by nazwać pokojem rozmaitych wrażeń, takim, w którym dziecko doświadcza co raz to czegoś nowego, a przy tym ćwiczy prawidłowe reakcje na  dostarczane bodźce.

Pokój sensoryczny oddziałuje na możliwie największą liczbę zmysłów. Może dostarczać bodźców wzrokowych, słuchowych, smakowych, dotykowych, itp., wszystko to, dzięki specjalnie dobranemu wyposażeniu.

Dla kogo pokój sensoryczny?

Pokój sensoryczny jest polecany dla dzieci, u których stwierdzono zaburzenia integracji sensorycznej, dzieci z zaburzeniami psychofizycznymi, m.in. z autyzmem, ADHD, zespołem Aspergera.

Pokój sensoryczny doskonale spełnia też swoją rolę, dostarczając zabawy i nowych doświadczeń dzieciom rozwijającym się prawidłowo.

Jak urządzić pokój sensoryczny?

Urządzając pokój sensoryczny, trzeba pamiętać, by nie skupiać się na jednym ze zmysłów, a wybrać kilka zmysłów, które chcielibyśmy stymulować, np.: dotyk, wzrok i słuch.

Stymulacja dotyku w pokoju sensorycznym

Doznania przekazywane przez ciało, m.in. przez opuszki palców, całe dłonie, skórę głowy, stopy, czy plecy można zapewnić dziecku, umieszczając w pomieszczeniu przedmioty o różnej strukturze i fakturze. Przedmioty mogą być śliskie, chropowate, sztywne, miękkie, pluszowe, szkliste, gumowe, gliniaste, itp.

Stymulację dotyku może zapewnić przytulanka, materac, pufa, kołderka sensoryczna opisana dokładniej na stronie https://senso-rex.com/de/14-gewichtsdecken. Dobrze jest też dać dziecku możliwość zanurzania dłonie w ziarnach piasku, ryżu, kulkach styropianu, w wodzie, czy galarecie.

gewichtsdecke

Stymulacja słuchu

Najbardziej oczywistym wyposażeniem pokoju sensorycznego, który wpływa na zmysł słuchu jest odtwarzacz. Dzięki niemu możemy stymulować receptory słuchu z takim natężeniem, jakiego dziecko wymaga. Czego słuchać? W zależności od potrzeb i nastroju dziecka mogą to być dźwięki relaksacyjne, np. biały szum, świergot ptaków, szum morza, inne dźwięki natury, muzyka relaksacyjna lub dźwięki rytmiczne i energetyczne, takie które pobudzają do działania.

Stymulacja zmysłu wzroku

Pokoje sensoryczne są zwykle pełne koloru. O ile to możliwe, lepiej zrezygnować z intensywnych barw na ścianach (duża powierzchnia pokryta ciemnym lub jaskrawym kolorem może przytłaczać lub wzmagać agresję), mocne kolory mogą natomiast zdobić wyposażenie pokoju.

Innym elementem, który silnie stymuluje wzrok jest światło. Dobór lamp i innych mieniących się lub dających światło przedmiotów powinien uwzględniać kolor i intensywność światła. Należy unikać światła białego i niebieskiego, gdyż to może doprowadzać do apatii. Warto natomiast wpuścić do pomieszczenia światło o ciepłych barwach, pokazać dziecku tęczowe fontanny świetlne,  wielobarwne iluminacje, itp.

 

 

Wsparcia merytorycznego udzielił zespół SENSO-REXTM  https://senso-rex.com/