Author Archives: admin

  • 0
przedszkole jelcz-laskowice

Dziecko w przedszkolu. Jak dbać o jego zdrowie?

przedszkole jelcz-laskowiceKażdy rodzic powinien być świadomy tego, że wraz z posłaniem dziecka do przedszkola, będzie ono musiało przejść przez wiele chorób. Co więcej, nie można tej sytuacji demonizować, ani też za wszelką cenę starać się chronić dziecko przed bakteriami i wirusami. Aby zbudowała się jego naturalna odporność, potrzebuje takiej styczności. Sprawdźmy zatem, co możemy zrobić, aby maluszek szybciej zdrowiał i mógł cieszyć się tym jakże cudownym w jego życiu okresem przedszkolnym.

 

Kiedy zaprowadzać dziecko do przedszkola, a kiedy nie?

 

Rodzice bardzo często, a dokładnie zdecydowanie Ci, którym sytuacja pozwala z błahego powodu nie prowadzić maluszka do przedszkola, zostawiają go w domu. Tak więc maluch nie idzie do przedszkola nie tylko wtedy, gdy jest poważnie chory, ale wtedy, gdy za oknami jest brzydka pogoda, pada i wieje. Tego typu działanie nie należy do rozsądnych. Dziecko musi hartować się w każdych warunkach, a zwłaszcza tych niesprzyjających. Gorsze jest zaprowadzanie dziecka z katarem do przedszkola, ponieważ właśnie wtedy osłabia się jego odporność. Wówczas musi walczyć z konkretnymi bakteriami, a może zetknąć się jeszcze z kolejnymi.

 

Antybiotyki – podawać czy nie podawać?

 

Antybiotyki w ramach leczenia dzieci powinny być ostatecznością. Rodzice powinni być świadomi, że decydując się na leczenie dziecka antybiotykami, obniżają jego odporność. Niestety rodzice działają zdecydowanie często na własną rękę, podając leki dzieciom bez konsultacji lekarskiej. Bez względu na stan choroby z dzieckiem w wieku przedszkolnym, które nie ma jeszcze zbudowanej naturalnej odporności, należy udać się do lekarza w ramach każdej infekcji. U małych dzieci każda  choroba zaostrza się szybciej niż u dorosłych, dlatego jest to bardzo ważna kwestia, o której należy bezwzględnie pamiętać.

 

Czy podawać dzieciom witaminy?

 

To kolejna sporna kwestia, ponieważ obecnie większość produktów wzbogaconych jest o pewien segment witamin. Zanim podejmiemy więc tę ostateczną decyzję o regularnym podawaniu maluchowi suplementu witaminowego, warto skonsultować się z lekarzem pediatrą. Na szczególną uwagę zasługuje witamina D, którą dzieciom w fazie rozwoju powinno podawać się wraz z końcem lata aż do wiosny.

 

Ubiór na cebulkę i preparaty wzmacniające odporność

 

Jeśli naszego maluszka będziemy wspomagać naturalnymi suplementami wzmacniającymi odporność, z całą pewnością pomożemy mu zwalczać wirusy i bakterie w szybszy sposób. Okres przedszkolny to prawdziwy miszmasz, jeśli chodzi o frekwencję wszystkich maluchów, dlatego nie ma się co obawiać, że nasze dziecko będzie wyróżniało się, łapiąc często infekcje. Istotne jest to, aby nie przegrzewać dzieci. W przedszkolnych salach jest zawsze ciepło, a więc wystarczającym ubiorem jest jedna warstwa z krótkim lub długim rękawem. Wychodząc na zewnątrz dziecku najlepiej szykować ubiór na cebulkę.


  • 0

Wyznaczanie obowiązków dzieciom

Dostatecznie wielu rodziców nie wymaga od własnych dzieci udziału w codziennych obowiązkach domowych. Robią to w przekonaniu, że poradzą sobie zdecydowanie lepiej, a co więcej, nie będą przysparzać dziecku dodatkowych utrudnień. Warto pamiętać jednak, że wykonywanie prac domowych przez dziecko to sprawiedliwa lekcja życia, w ramach której warto pokazywać dziecku, że życie nie jest usłane z płatków róż, a każda domowa czynność ma swoją wartość.

 

Proste zadania dla dzieci

 

W ramach wyznaczania obowiązków dzieciom należy zacząć od najprostszych zadań. Te najlepiej wykonywać najpierw wspólnie z dziećmi. Wspólne przygotowywanie posiłków to jednocześnie idealne warunki, aby porozmawiać z dzieckiem, co działo się w przedszkolu czy szkole. Sprzątanie ze stołu, czy też wkładanie naczyń do zmywarki bądź zlewu to doskonała lekcja drobnych obowiązków, które wykonuje się każdego dnia. Starszym dzieciom można zlecać wyprowadzanie psa, ścieranie kurzy czy zamiatanie kuchni po wspólnie przygotowanym posiłku. Każde proste zadanie domowe czyni dziecko bardziej doświadczonym, dlatego najważniejsze to mieć tę kwestię na uwadze i nie pozbawiać malucha nauki życia.

 

Ćwiczenie czyni mistrza

 

Warto pamiętać również o tym, że każde ćwiczenie czyni mistrza. Nie możemy od naszego dziecka wymagać w pełni dobrze wykonanego zadania, jeśli nie będziemy mu go powierzać regularnie. Nauka wykonywania obowiązków musi być brana pod uwagę przez rodziców, ponieważ zaniechanie tego, doprowadzić może dziecko do zniechęcenia. Za każdy nawet najdrobniejszy postęp dziecko koniecznie musi być chwalone, ponieważ wyłącznie wtedy jest w stanie motywować się do dalszego działania. Nie negujemy więc malucha, a zapewniamy mu prostą drogę do sukcesu.

 

Zasady, których rodzice powinni przestrzegać

 

  1. Zawsze tłumaczymy dziecku i pokazujemy, jak należy wykonywać daną czynność.
  2. Każde zadanie wykonywane przez malucha nadzorujemy do momentu, w którym będzie on dawał sobie radę zupełnie samodzielnie.
  3. Chwalimy dziecko za każdą wykonaną pracę.
  4. Przypominamy o obowiązkach, nie krzycząc.

 

Cel codziennych prac dzieci w domu

 

Powyższe prace pełnią bardzo ważną rolę w wychowaniu dzieci, dlatego warto dokładnie przemyśleć, jakie mają być to obowiązki. Zarówno psycholodzy, jak i nauczyciele są zgodni co do tego, że każdy maluch bez względu na wiek powinien mieć swoje obowiązki w domu. Najgorszym błędem nie jest brak konsekwencji dzieci w swoim działaniu, a właśnie rodziców, którzy widząc, że dzieci niezbyt dobrze radzą sobie z wypełnianiem obowiązków, odsuwają je od nich. Takim działaniem można pogorszyć zachowanie dziecka, które nauczy się błędnego rozpoznawania priorytetów. Najważniejsze to wspólnie wypracowana taktyka, rozmowy z dzieckiem i konsekwencja w podjętych planach.

Joanna Goliszek – psycholog, Terapeuta SI


  • 0
zabawy sensoryczne

Zabawy sensoryczne dla niemowląt

W mediach coraz częściej słyszy się o zagadnieniu stymulacji zmysłów najmłodszych dzieci w celu zagwarantowania im prawidłowego rozwoju. Dodatkowo, rośnie liczba maluchów borykających się z problemami z przetwarzaniem bodźców sensorycznych, co skutkuje między innymi obniżoną koncentracją ruchową i problemami z koncentracją. Na szczęście, istnieje cały szereg zabaw sensorycznych, które możemy z powodzeniem stosować we własnym domu.

Czucie głębokie

  • Masowanie dziecka przy pomocy piłki z wypustkami – w ubranku lub bez, w zależności od preferencji dziecka. Tą zabawę można zastosować już u sześciomiesięcznych maluchów. W większości przypadków, najbardziej lubionym rejonem ciała do masowania są stopy.
  • „Naleśnik” – rolujemy ciasno dziecko w koc, kołdrę lub materac i bawimy się w smarowanie i zawijanie naleśnika, delikatnie uciskając ciało pociechy. Zabawa od 6 miesiąca życia.
  • Masaż dociskowy – obejmujemy ręce oraz nogi maluszka i delikatnie dociskamy. Tego typu aktywność sprawdzi się w szczególności w przypadku dzieci nadwrażliwych dotykowo. Zabawę tę wypróbować można już u 6 miesięcznych dzieci.

masaż niemowlaka

Równowaga

  • Bujanie – dziecko umieszczamy na rozłożonym, dużym kocu; rodzice delikatnie bujają je na boki. Ta zabawa doskonale wycisza. Sprawdzi się u dzieci od 4 miesiąca życia.
  • Obroty – w czasie przewijania i ubierania delikatnie obracamy dziecko na boki, jednocześnie nazywając poszczególne części jego ciała, śpiewając i opowiadając bajki. Bawić w ten sposób możemy się od pierwszych tygodni życia malucha.
  • Kołysanie – do tego celu wykorzystywać można zarówno kołyski, fotele bujane, jak i hamaki. Zrezygnujmy natomiast z mechanicznych huśtawek i bujaków. Tego typu zabawę wykonywać można już u kilkutygodniowych dzieci.

kołyska

Dotyk

  • Zabawy fakturowe – zadbajmy, by podczas codziennych zabaw dziecko miało do czynienia z różnego rodzaju fakturami (gładkimi, szorstkimi, puszystymi, twardymi) raz materiałami (aksamit, wełna, sztruks). Zapoznawanie z nimi można rozpocząć już około 3 miesiąca życia.
  • Masażyki – maluch siedzi lub leży, a my na jego plecach lub brzuchu rysujemy różnego rodzaju wzorki. Zabawa od 3 miesiąca.
  • Gniotki – napełniamy kolorowe balony różnymi materiałami sypkimi, jak groch, ryż czy cukier. Zadaniem dziecka jest ich ściskanie, pocieranie, rzucanie. Zabawę tę wypróbować można już u 4 miesięcznych pociech.
  • Basen sensoryczny – duży pojemnik wypełniamy piłeczkami, gąbkami, skrawkami różnych materiałów i produktami sypkimi i umieszczamy w nim dziecko. Zabawa od około 6 miesiąca życia.
  • basen z piłkami

Wzrok

  • Kontrasty – obok łóżeczka i przewijaka zawieszamy karty z biało – czarnymi wzorami. Dobrze sprawdzi się także kocyk w tych barwach. Związane jest to z faktem, że pogrubione kontrasty o wiele lepiej sprawdzają się do tworzenia połączeń wzrokowych w mózgu. Plansze zmieniamy każdego dnia. Podczas zabawy bierzemy jedną, trzymamy ją w odległości około 20 centymetrów od dziecka i mówimy, co na niej widać. Zabawa ta sprawdzi się u dzieci od pierwszego miesiąca.
  • Kolory – prezentujemy dziecku kolorowe balony i piłki. Możemy również zawiesić nad jego łóżeczkiem barwną karuzelę i wstążki (pamiętajmy, by zawsze umieszczać je na środku, na wysokości brzuszka tak, by nie utrwalać pozycji asymetrycznych). To idealna zabawa dla dzieci od 2 miesiąca.
  • Śledzenie ruszających się przedmiotów – puszczamy dziecku bańki mydlane lub zajączki na ścianie. Zabawa od 6 miesiąca życia.

cienie

Smak

  • Nauka smaków – wprowadzać nowe smaki do diety nie zniechęcajmy się; niekiedy będziemy musieli pokazać maluchowi ten sam smak kilkukrotnie nim go zaakceptuje. Starajmy się podawać mu zróżnicowane produkty spożywcze; nie dosalajmy i nie dosładzajmy przyrządzanych potraw.
  • Dieta BLW – polega ona na tym, że dziecko je produkty podzielone na małe kawałki, wybierając samodzielnie, na co ma ochotę. Dietę tę wypróbować można u dzieci, które samodzielnie siedzą.

poznawanie smaków

Węch

  • Prezentacja zapachów – pokazujemy dziecku różne pachnące produkty spożywcze i przyprawy. Zabawa dla maluchów od 6 miesiąca życia.
  • Puszki zapachowe – puszki lub pojemniki na przyprawy wypełniamy naturalnymi produktami, jak imbir, cynamon czy wanilia i podajemy dziecku do wąchania. Zabawę tę wypróbować można już u półrocznych maluchów.

Słuch

  • Grzechotanie – gdy maluch opanował już zdolność chwytania, podajemy mu najpierw miękkie, a z czasem coraz twardsze grzechotki. Zadbajmy również, by podwieszone nad jego łóżkiem zabawki, po uderzeniu wydawały dźwięki. To dobra zabawa od 3 miesiąca życia.
  • Mówienie, śpiewanie, muzykowanie – szeptajmy dziecku do ucha, zmieniajmy ton głosu, śpiewajmy kołysanki, puszczajmy mu spokojną muzykę. Możemy to robić już od około 5 miesiąca ciąży.
  • Tworzenie własnych dźwięków – pozwólmy dziecku muzykować zarówno przy pomocy dziecięcych instrumentów, jak i łyżki oraz miski czy butelki z grochem. Zabawę tę wypróbowywać możemy od 6 miesiąca życia.

 

 

Joanna Goliszek – psycholog, terapeuta SI

 

 

 


  • 0
terapia si

        Domowe ćwiczenia integracji sensorycznej

W terapii integracji sensorycznej stosuje się standardowe procedury wyciszające, jak kołdry i kamizelki obciążeniowe czy masaż Wilbarger. Wymagają one prezentacji przez certyfikowanego terapeutę i trzymania się ścisłych zaleceń specjalisty prowadzącego terapię dziecka. Niekiedy zalecane są dodatkowe ćwiczenia domowe mające na celu wzbogacenie tak zwanej diety sensorycznej, czyli całościowego postępowania wobec pociechy w kierunku wyciszenia nadmiernie pobudzonego systemu nerwowego.

ścieżka sensoryczna

Ćwiczenia wyciszające mające na celu dostarczanie wrażeń czucia głębokiego

  • Masaż ciała materiałami o różnych fakturach, który wykonywać powinno się podczas kąpieli
  • Mocniejsze wycieranie dziecka rano i wieczorem preferowanymi przez niego fakturami
  • Oklepywanie, dociskanie, zwijanie w matę, wałkowanie
  • Chodzenie i podskakiwanie po kocu, pod którym kładziemy różne maskotki. Zadaniem dziecka jest zgadnięcie, o którego pluszaka chodzi
  • Uderzanie rękoma w dużą piłkę, odpychanie jej oburącz, ugniatanie różnymi częściami ciała
  • Mocniejsze przytulanie dziecka
  • Zawijanie dziecka bandażem – zawijamy pojedyncze części ciała, a zadaniem malucha jest samodzielne rozwiązanie się
  • Tworzenie tunelu z krzeseł i koców. Zadaniem dziecka jest przeciśnięcie się przez niego
  • Bitwa na poduszki różnej wielkości i ciężkości. Rodzic trzyma poduszkę oburącz i poklepuje nią poszczególne części ciała dziecka
  • Dziecko kładzie się na skraju koca, rodzic toczy je przed sobą, jednocześnie zawijając, a następnie odwijając
  • Maluch siedzi z rodzicem na podłodze, naprzeciwko niego leży koszyk z zabawkami do którego mocujemy linkę. Zadaniem dziecka jest przyciągniecie go do siebie
  • Przewracanie na poduszki, materac

ścieżka sensoryczna

 

Ćwiczenia stymulujące układ przedsionkowy

  • Bujanie dziecka w kocu do przodu, tyłu, na boki
  • Maluch siedzi na kocu, który rodzice chwytają za rogi i ciągną po pokoju
  • Dziecko leży na plecach z uniesionymi rękami, rodzic je chwyta, lekko unosi i kołysze na boki
  • Na podłodze kładziemy deskę do prasowania, umieszczamy na niej dziecko, chwytamy koniec deski przy głowie, lekko unosimy nad podłogę i delikatnie kołyszemy
  • Rodzic siada na podłodze z lekko podkurczonymi nogami. Dziecko chodzi dookoła, a mama lub tata wystawiają przeszkody, nad lub pod którymi ma ono przejść
  • Ćwiczenia na specjalnej piłce typu „kangur” – balansowanie na niej na brzuchu lub plecach
  • Stawiamy dwa krzesła jedno za drugim, siadamy na nich z dzieckiem i udajemy, że jedziemy samochodem – kręcimy kierownicą (przechylamy się na boki), hamujemy i przyspieszamy (ruchy ciała do przodu i tyłu), jedziemy po nierównej drodze (podskakujemy)
  • Na podłodze kładziemy sznur i chodzimy po nim boso do przodu, do tyłu i bokiem
  • Łapanie baniek mydlanych oburącz lub w kubeczki, zbijanie ich rękami albo rakietkami
  • Na podłodze kładziemy gazety, które pełnić będą rolę kamieni w wodzie. Idziemy po nich gęsiego, przeskakując z jedno na drugi tak, aby nie spaść
  • Skakanie po materacu dmuchanym, przewracanie się na niego

Joanna Goliszek – psycholog, terapeuta SI

 


  • 0

Przywracanie sprawności mięśniom

 

Abyśmy mogli każdego dnia cieszyć się ruchomością naszego ciała, potrzebujemy w tym celu optymalnego poziomu zdrowia. W ramach jakichkolwiek dolegliwości ze sprawnością ruchową najważniejsze to szybkie skonsultowanie stanu zdrowia ze specjalistą. Fizjoterapeuta, do którego zwrócimy się o pomoc, oprócz zabiegów w placówce zapewnia pacjentom szereg ćwiczeń do wykonywania w domu, które mają na celu przywrócenie sprawności mięśniom i stawom.

 

W jakim celu ćwiczenia fizjoterapeutyczne?

Ćwiczenia fizjoterapeutyczne to dokładnie szereg ćwiczeń, które zapewniają pacjentom powrót do stanu zdrowia, w którym mogą oni pozbyć się dyskomfortu w zakresie ruchomości ciała. Ćwiczenia niosą ze sobą wiele korzyści zdrowotnych nie tylko w ramach przywrócenia sprawności, ale też pod kątem ogólnego stanu zdrowia. Dotleniają organizm, a jednocześnie mają dobroczynny wpływ na układ krążenia, serce, jak również układ odpornościowy. Co więcej, ćwiczenia, zabiegi oraz masaże fizjoterapeutyczne gwarantują pacjentom:

  • poprawę samopoczucia
  • wzmocnienie kości
  • podniesienie ogólnej sprawności
  • lepszy sen
  • lepsze trawienie

 

Sztywnienie stawów, ograniczenia w pracy mięśni – co robić?

Istotne ćwiczenia rehabilitacyjne należy podjąć zdecydowanie po konsultacji lekarskiej. Sztywnienie stawów i ograniczenia w pracy mięśni mogą stanowić o poważnej chorobie. Należy mieć na uwadze, że coraz większy odsetek naszego społeczeństwa zaczyna odczuwać powyższe dolegliwości niestety już w młodym wieku. Jest to jednak okres, w którym podjęte leczenie jest w większości przypadków skuteczne i to w stosunkowo krótkim czasie. Istotna jest oczywiście systematyka podjętego leczenia, a dokładnie korzystania z zabiegów fizjoterapeutycznych, masażów oraz ćwiczenia nawet w domu.

 

Napięcia emocjonalne – co dalej?

Spięte mięśnie mogą dawać obraz w wielu dolegliwościach, z jakimi borykamy się każdego dnia. Mogą to być nie tylko bóle pewnych partii ciała, ale również zawroty głowy mające związek z napięciem mięśni potylicznych i podpotylicznych. Ćwiczenia zapewniają rozluźnienie tych części, ale też zmniejszenie dolegliwości, które swój początek mogą mieć w napięciu emocjonalnym. Rozładowywanie stresu jest jak widać równie ważne co higiena pracy na stanowiskach siedzących, która stwarza ryzyko wystąpienia dyskopatii kręgosłupa.

 

Kołdra obciążeniowa – pomoc rekomendowana przez fizjoterapeutów

Fizjoterapeuci są zgodni co do skuteczności kołder obciążeniowych. To produkt wykorzystywany w terapii wielu schorzeń, chorób i dolegliwości. Jej skuteczność polega na obciążeniu, które działa doskonale na nasz układ proprioceptywny, czyli układ czucia głębokiego. Ucisk kołdry obciążeniowej powoduje lepszą organizację ciała, relaks, wyciszenie. Zmniejsza odczuwanie bodźców, a u osób z niedostateczną wrażliwością – umożliwia poczuć ciało w odpowiedni sposób.

 

 

 


  • 0
motoda jacobsona

Ćwiczenia antystresowe. Musisz je poznać.

Chroniczny stres to dla ludzkiego organizmu ogromne obciążenie. Nie dość, że wywołać może zaburzenia lękowe, depresję, wiele chorób o podłożu psychicznym to również osłabia nasz układ odpornościowy. Stąd niedaleka droga do wystąpienia poważnych chorób. Cichy zabójca, czyli kortyzol (hormon stresu) obciąża każdy organ naszego organizmu. Jest głównym powodem rozwinięcia się cukrzycy, otyłości, nadciśnienia tętniczego oraz zawałów. Stresem warto zająć się więc, zanim on zajmie się na poważnie nami.

 

Chroniczny stres a zaburzenia

 

Niestety przewlekle działający stres niesie ze sobą szkody dla wielu układów w naszym organizmie.  Biorąc pod uwagę układ krążenia, możemy mieć w jego przypadku do czynienia z następującymi dolegliwościami: przyspieszoną lub zwolnioną akcją serca, skurczem naczyń krwionośnych, bólami głowy, wysokim ciśnieniem tętniczym krwi, nadmiernym poceniem się oraz omdleniami. Chroniczny stres będzie oddziaływał również na nasz układ pokarmowy i dawał się we znaki objawami: pieczeniem w przełyku, wysychaniem śluzówek, nudnościami, wymiotami i biegunkami. Działanie długotrwałego stresu odczuje również układ oddechowy, a dokładnie możemy mieć problemy ze stanami podobnymi do astmy oskrzelowej, dusznościami i napadową hiperwentylacją. Ponadto w wyniku chronicznego stresu mogą wypadać włosy, pojawić się wypryski na skórze, mrowienie, drżenie i drętwienie ciała, zawroty głowy, nerwobóle, stany napięcia przedmiesiączkowego, zaburzenia erekcji i ejakulacji oraz zaburzenia menstruacyjne.

 

Trening antystresowy według Jacobsona

 

Powyższy trening jest techniką relaksacyjną, która została opracowana przez Edmunda Jacobsona w latach 30-tych XX wieku. Zakłada ona, że odprężenie psychiczne wynika z odprężenia fizycznego. Są to doskonale skuteczne ćwiczenia zapobiegające nadmiernemu napięciu emocjonalnemu. Trening niesie ze sobą szereg korzyści, a dokładnie redukcję objawów lękowych, poprawę pracy serca, żołądka, jelit, ale też wsparcie w ramach kontrolowania nastrojów.

 

Metoda Jacobsona polega na naprzemiennym napinaniu i rozluźnianiu mięśni. Bardzo istotne jest w ramach wykonywania ćwiczeń świadome oddychanie.

 

Przykładowe zastosowanie techniki Jacobsona

 

Pozycja leżąca

 

  1. Koncentrujemy uwagę na stopach. Palce stóp kierujemy w dół, jednocześnie je podkurczając. Napinanym mięśnie palców delikatnie i zwracamy uwagę na napięcie. Kolejno rozluźniamy mięśnie.
  2. Kierujemy palce stóp do góry. Zwracamy uwagę na napięcie mięśni stóp oraz łydek. Rozluźniamy mięśnie.
  3. Ściągamy uda, wyprostowując nogi. Zwracamy uwagę na napięcie mięśni, a kolejno je rozluźniamy.
  4. Napinamy pośladki i podnosimy je lekko. Zwracamy uwagę na napięcie mięśni, a kolejno je rozluźniamy.
  5. Napinamy mięśnie brzucha. Zwracamy uwagę na naprężenie mięśni, a kolejno je rozluźniamy.
  6. Wciągamy brzuch, starając się docisnąć go do kręgosłupa. Zwracamy uwagę na reakcję organizmu w tej części. Rozluźniamy się i oddychamy spokojnie.
  7. Robimy dwa głębokie wdechy, wstrzymując powietrze na chwilę. Wydychamy powietrze i zwracamy uwagę na spowolnienie oddechu.
  8. Bierzemy głęboki oddech i wstrzymujemy powietrze. Zwracamy uwagę na napięcie klatki piersiowej oraz pleców. Rozluźniamy się.
  9. Wyginamy plecy w łuk, odsuwając się od podłogi. Cofamy ramiona do tyłu. Zwracamy uwagę na napięcie pleców i barków. Rozluźniamy je.

 

 

 

 


  • 0
kręgosłup lędźwiowy

Ból kręgosłupa lędźwiowego a rehabilitacja

 

Dyskopatia to patologia powodująca ból kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Jest zwykle skutkiem starzenia się organizmu. Niemniej jednak należy pamiętać, że może pojawić się relatywnie wcześnie wraz z nadmiernymi przeciążeniami kręgosłupa. Z uwagi na możliwość wystąpienia dyskopatii bez względu na wiek pacjentów ból kręgosłupa w odcinku lędźwiowym powinien być jak najszybciej skonsultowany ze specjalistą. Obok leczenia zachowawczego, czyli stosowanej farmakoterapii, a dokładnie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych na szczególną uwagę zasługują różne formy fizjoterapii.

 

Dyskopatia kręgosłupa w odcinku lędźwiowym

 

To prawda, że rehabilitacja osób ze schorzeniami kręgosłupa jest długotrwałym procesem. Niejednokrotnie jest też procesem skomplikowanym, ponieważ wymaga skojarzonych metod leczenia z uwagi na zdecydowanie częste występowanie u pacjentów tzw. okresów zaostrzenia choroby i remisji. W zakresie leczenia dyskopatii na szczególną uwagę zasługuje fizykoterapia, kinezyterapia, masaże, a obecnie również rekomendowane przez lekarzy i terapeutów użytkowanie kołder obciążeniowych. Te ostatnie dzięki charakterystycznemu obciążeniu wpływają stymulująco na receptory proprioceptywne, relaksując napięcie mięśni i ścięgien, a co za tym idzie, uśmierzając jednocześnie ból.

 

Fizjoterapia kręgosłupa – najważniejsza systematyka leczenia

 

Wiemy już, że najistotniejsze jest szybkie zdiagnozowanie schorzenia kręgosłupa w celu podjęcia skutecznych działań lekarskich. Te mają zastąpić konieczną w skrajnych przypadkach operację. Podejmując leczenie, pacjenci powinni być jednak świadomi, że na wizytę lekarską będzie trzeba umówić się niejednokrotnie. Odwiedzenie lekarza pierwszego kontaktu z całą pewnością nie załatwi sprawy. Będziemy musieli pokazać się w gabinecie ortopedy, neurologa czy neurochirurga.   Co więcej, z przepisanych zabiegów fizjoterapeutycznych będziemy musieli korzystać regularnie. Warto pamiętać, że wyłącznie systematyczność w stosowaniu zabiegów zapewnia pacjentom wydłużenie czasy zmniejszenia się lub nawet ustąpienia dolegliwości bólowych na tle chorobowym.

 

Dlaczego zwlekamy z wizytą u lekarza?

 

Dyskopatia może mieć stosunkowo szybki przebieg. Może prowadzić do naprawdę skrajnego stanu chorobowego, w którym koniecznością staje się operacja. Dlaczego zwlekamy z wizytą lekarską? Zdecydowanie często bagatelizujemy zdrowie, odkładamy lekarza na później, korzystając z faktu, że organizm zdolny jest do kompensacji, czyli krótko mówiąc, przyzwyczaja się do bólu. Przyzwyczajenie ma swoje granice wytrzymałości, dlatego w przypadku bólu kręgosłupa najważniejszy jest po prostu zdrowy rozsądek.

 

Katarzyna Ślusarczyk – Fizjoterapeuta


  • 0
socjoterapeuta jelcz-laskowice

Mariusz Paris – Socjoterapeuta

Ukończyłem studia na Politechnice Warszawskiej ale pracę magisterską napisałem z zakresu terapii zajęciowej i jej wpływu na proces resocjalizacji nieletnich. Ukończyłem studia podyplomowe z profilaktyki społecznej i resocjalizacji, wychowania seksualnego i informatyki. Mam również uprawnienia oligofrenopedagoga, trenera i edukatora praw dziecka, hipoterapeuty, diagnozy postaw uczniów i socjoterapii. Już od czasu studiów jestem związany z edukacją, opieką nad dzieckiem i jego wychowaniem. Jestem również autorem europejskich projektów edukacyjnych dla nauczycieli, realizowane jako formy doskonalenia nauczycieli. Jestem współautorem poradnika metodycznego „Jak konstruować szkolny program wychowawczy” Wydawnictwo Rubikon – Kraków 2000.

Ukończyłem kursy i projekty edukacyjne:

  • kurs Liderów Intel – Nauczanie ku przyszłości,
  • kurs Metody Aktywne w doskonaleniu nauczycieli w zakresie

stosowania technologii informacji i komunikacji,

  • kurs konstruowania skal postaw,
  • kurs pomiaru dydaktycznego
  • kurs w zakresie pomocy psychologogiczno – pedagogicznej,
  • kurs instruktorski hipoterapii,
  • kurs edukatorski „prawa dziecka w szkole”,
  • kurs trenerów edukacji o prawach człowieka,
  • kurs „przygotowanie do pracy edukatorskiej”
  • kurs „Nauczyciel, wychowawca jako szkolny doradca zawodowy ucznia w zreformowanej strukturze systemu edukacji”
  • projekt „TRANSITION” – orientacja i poradnictwo zawodowe – koncepcje francusko – polskie
  • projekt „prawa dziecka w szkole” – asertywność, rozwiązywanie konfliktów, negocjacje”
  • projekty „Ewaluacja form doskonalenia nauczycieli– zarządzanie”,
  • TERM – IAE – organizacja i zarządzanie

 

Mieszkam na wsi z wyboru i zamiłowania. Prywatnie mąż, tato dorosłej córki i dziadek wnuczki. Wraz z żoną uwielbiamy być ze zwierzętami. Mamy dwa konie, cztery psy


  • 2
fizjoterapeutka jelcz-laskowice

Katarzyna Ślusarczyk Fizjoterapeuta Jelcz-Laskowice

Fizjoterapeuta

W 2013 roku ukończyłam studia na Politechnice Opolskiej uzyskując tytuł magistra. Fizjoterapia jest moją pasją, dlatego staram się podnosić swoje kwalifikacje poprzez uczestnictwo w różnych kursach i szkoleniach. Lubię pracę z dziećmi oraz masaż. W swojej pracy bazuję przede wszystkim na metodzie PNF oraz Kinezjotaping. Podczas masażu wykorzystuję elementy masażu klasycznego, masażu tkanek głębokich, masażu Shantala. Zdobyta wiedza i umiejętności pozwalają mi na dobór odpowiednich technik do pracy z pacjentem.

Moje kursy i szkolenia:

– kurs Instruktorki Masażu Shantala (2011r.)

– kurs Podstawowy PNF (2013r.) oraz PNF w Pediatrii (2014r.)

– kurs Podstawowy Diagnostyka i terapia niemowląt i dzieci starszych (2013r.)

– kurs Kinezjotaping (2014r.)

– kurs Leczniczy masaż tkanek głębokich (2015r.)

– kurs Monachijska Funkcjonalna Diagnostyka Rozwojowa (2015r.)

– kurs Masaż gorącymi kamieniami (2016r.)

 

W wolnych chwilach lubię aktywny wypoczynek w naszych polskich górach, poczytać dobrą książkę, a zimą – jazdę na snowboardzie.

 

 

 


  • 0
masaż jelcz-laskowice

Masaż – co to jest?

Masaż to zespół chwytów, technik stosowanych w odpowiedniej kolejności, które wywierają wpływ na tkanki ustroju człowieka – przede wszystkim na układ ruchu (mięśnie, ścięgna, torebki stawowe, kości), ale także na skórę, tkankę łączną układ krążenia, nerwowy i wewnątrzwydzielniczy.

Masaż należy do najstarszej dziedziny wiedzy medycznej i był stosowany już w Starożytności. Wywodzi się z Chin i Indii, gdzie stanowił naturalną metodę leczniczą.

Współcześnie wykonywany masaż opiera się w swoich założeniach na holistycznym podejściu do człowieka, uwzględniając jego stronę fizyczną, psychiczną i duchową. Wymaga to od masażysty szczególnej wrażliwości na potrzeby i odczucia pacjenta, stosowania różnych środków, których celem jest  uzyskanie szerokiej perspektywy widzenia problemu z jakim przychodzi pacjent. Istotne jest zapewnienie osobie masowanej warunków intymności, stworzenia właściwej atmosfery podczas zabiegu, dbałości o higienę oraz rzetelności w wykonywaniu masażu.

Masaż jest procesem niezwykle złożonym i może wywołać w organizmie liczne reakcje i zmiany o charakterze miejscowym lub ogólnym. Należą do nich m.in.:

– zwiększenie przepływu krwi – poprawa krążenia zapewnia lepsze zaopatrzenie tkanek w tlen i substancje odżywcze, wydalenie produktów pośrednich i końcowych przemiany materii,

– normalizacja napięcia mięśniowego, poprzez podwyższenie temperatury w masowanych tkankach i oddziaływaniem na receptory czucia głębokiego (odpowiedzialne za stan napięcia mięśniowego),

– zwiększenie elastyczności skóry i aparatu ścięgnisto – więzadłowego, poprawa ruchu w stawie,

– pobudzenie receptorów w skórze podrażnia obwodowe zakończenia nerwowe, co wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, który może oddziaływać na czynność różnych narządów,

– usunięcie obumarłych komórek naskórka, co sprzyja lepszemu oddychaniu skóry (zwłaszcza przy masażach o charakterze pielęgnacyjnym),

– masaż może powodować pobudzenie organizmu lub mieć charakter tonizujący.

Masaż można wykorzystać nie tylko do usprawniania leczniczego. Podstawowe zasady i techniki stosowane są również w sporcie, rekreacji i pielęgnacji ciała.

 

Przeciwwskazania:

– stany gorączkowe,

– ostre i podostre stany zapalne,

– krwotoki lub tendencje do ich występowania,

– choroby skóry i zmiany dermatologiczne (owrzodzenia, wysypki, egzema, łuszczyca, czyraki, liszaje) i stany podrażnienia skóry (zapalenie mieszka włosowego),

– przerwanie ciągłości skóry lub otarcia w miejscy masażu,

– duże żylaki, zapalenia żył, zakrzepy żył,

– w okresie menstruacji,

– choroby krwi (hemofilia),

– choroby zakaźne,

– tętniaki,

– choroby nowotworowe,

– przy wylewach krwawych pourazowych w stawach i mięśniach,

– przy obrzękach stawów po skręceniach,

– bezpośrednio po naderwaniach mięśni, ścięgnie, torebki stawowej,

– powłok brzusznych nie masujemy podczas: chorób wrzodowych z krwawieniem, chorobach jelit z owrzodzeniem i krwawieniem, stanach zapalnych dróg żółciowych, kamica nerkowa i wątrobowa.

 

Rehabilitantka SYNAPSY – Katarzyna Ślusarczyk zaprasza już dziś