Nadpobudliwy maluch. Co warto wiedzieć o ADHD?

  • 0
adhd

Nadpobudliwy maluch. Co warto wiedzieć o ADHD?

Tags :

Category : Uncategorized

Historia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi sięga początków XX wieku. To prawda, że ADHD jest obecnie jednym z najczęstszych zaburzeń, jakie diagnozowane są u dzieci w wieku szkolnym. Diagnostyka w wieku przedszkolnym nadal stanowi spore wyzwanie, choć wiadomo, że wczesne rozpoznanie, jak i wdrożenie odpowiedniej terapii zapobiega wielu niechcianym następstwom ADHD. Bardzo dużo zależy od rodziców, którzy na co dzień mają styczność z dzieckiem. Dzięki ich właściwej obserwacji rozwoju maluszka można uniknąć poważniejszych problemów w wieku szkolnym.

ADHD w wieku przedszkolnym a szkolnym – objawy

ADHD u dzieci w wieku przedszkolnym objawia się zwykle nadruchliwością oraz impulsywnością. W wieku szkolnym dołączają się natomiast problemy związane z deficytami uwagi. Szereg badań wykazuje, że objawy ADHD pojawiają się we wczesnym dzieciństwie. Zwykle jest to przed 5 rokiem życia, a niekiedy nawet przed ukończeniem przez dziecko wieku 2 lat. Między 3 a 4 rokiem życia objawy mogą stać się zdecydowanie intensywne, a jednocześnie też uciążliwe dla otoczenia. Jest to więc okres, w którym odpowiednia obserwacja zachowań dzieci jest najważniejsza w ramach wykluczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej lub jej rozpoznania oraz interwencji terapeutycznej.

Co oznacza nadmierna ruchliwość dziecka?

O nadmiernej ruchliwości mówimy wtedy, gdy dziecko ma kłopoty ze spokojnym siedzeniem, jak również nadmierną gadatliwością. Wykonywanie nadmiernej ilości zbędnych ruchów niepołączonych z wykonywaniem konkretnego zadania mogą stanowić o ADHD. Te nasilone objawy w konsekwencji mogą prowadzić do odrzucenia i braku akceptacji dziecka przez jego otoczenie, co ma zdecydowanie większy wydźwięk w ramach szkolnej społeczności.

Kiedy mówimy o nadmiernej impulsywności dziecka?

Nadmierna impulsywność dziecka objawia się u dzieci z ADHD trudnościami w przewidywaniu konsekwencji, tzw. działaniu bez zastanowienia. Często jest to również niemożność zaczekania na swoją kolej, brak umiejętności planowania, przeszkadzanie oraz wtrącanie się w czasie rozmowy. Nadmierna impulsywność u dzieci skutkuje kłopotami w działaniu w grupie, a co za tym idzie, w społeczności szkolnej mogą stać się one kozłami ofiarnymi, a często też błaznami klasowymi.

Zaburzenia uwagi – konsekwencje

Dzieci z deficytami uwagi łatwo rozpraszają się pod wpływem bodźców z otoczenia. Popełniają szereg błędów, zapominają o istotnych informacjach, gubią rzeczy, a wokół nich panuje nieustanny bałagan. Trudność w skupieniu uwagi dzieci z ADHD przekłada się na fakt, że rozpoczynają kolejną czynność, nie kończąc poprzedniej. Dzieci z deficytami uwagi mają problemy ze zrozumieniem poleceń, dlatego też wymagają ich wielokrotnych powtórzeń.

Terapia ADHD

Zauważając u dziecka niepokojące objawy, nie można ich bagatelizować. ADHD nie jest bowiem zaburzeniem, z którego dzieci wyrastają. Porada psychologa, właściwa diagnostyka i podjęcie terapii to kluczowe, co należy zrobić, aby zapewnić dziecku możliwie jak najlepsze warunki do rozwoju i nauki. Terapia psychologiczno-pedagogiczna ma na celu zmniejszenie objawów nadpobudliwości, współistniejących już zaburzeń oraz zmniejszenie ryzyka ich pogłębienia. Specjaliści w pracy z dziećmi z ADHD wykorzystują także terapię integracji sensorycznej, jak również rekomendują doskonałe w swoim działaniu kołdry obciążeniowe.

Joanna Goliszek psycholog, Terapeuta SI