Czym jest lordoza i jak należy ją leczyć?

  • 0
lordoza

Czym jest lordoza i jak należy ją leczyć?

Lordoza – co to takiego?

Ze względu na konieczność utrzymania wyprostowanej pozycji ciała, w ludzkim kręgosłupie zaobserwować można różnego rodzaju mechanizmy mające na celu ułatwienie tego zadania takie, jak chociażby wykształcenie krzywizn kręgosłupa. Fizjologicznie jest on wygięty do przodu w odcinku szyjnym oraz lędźwiowym (lordoza), a do tyłu – w piersiowym oraz krzyżowym (kifoza). Gdy wygięcie kręgosłupa w części lędźwiowej jest nadmierne, możemy mówić o lordozie patologicznej, nazywanej także hiperlordozą. Objawia się ona nadmiernym wygięciem kręgosłupa ku przodowi, przez co nad pośladkami dochodzi do tworzenia się charakterystycznej litery C. Patrząc na osobę z hiperlordozą z boku, jej brzuch oraz pośladki są bardziej wystające niż ma to miejsce w przypadku prawidłowej lordozy lędźwiowej.

Główne przyczyny lordozy

Bardziej wydatna lordoza często pojawia się u dzieci, bez żadnej konkretnej przyczyny. Najczęściej nie powoduje ona żadnych objawów, stąd nazywana jest niekiedy łagodną młodzieńczą lordozą.

Jeżeli chodzi natomiast o lordozę patologiczną, to może być ona objawem chorób takich, jak:

  • Zapalenie krążków międzykręgowych
  • Dystrofie mięśniowe
  • Kręgozmyk – dochodzi do niego wówczas, gdy jeden z kręgów przemieszcza się do przodu w stosunku do tego, który znajduje się poniżej i pociąga za sobą kręgi zlokalizowane powyżej. Charakterystycznym objawem jest tutaj ból promieniujący do kończyn dolnych i nasilający się przy siadaniu i wstawaniu
  • Achondroplazja – choroba genetyczne prowadząca do karłowatości
  • Kifoza odcinka piersiowego kręgosłupa
  • Osteoporoza
  • Nadwaga

Diagnostyka i leczenie lordozy

By sprawdzić czy mamy do czynienia z lordozą patologiczną, należy położyć się na plecach, na twardej powierzchni i wsunąć dłoń pod dolny odcinek kręgosłupa. Prawidłowa wolna przestrzeń w tym rejonie jest niewielka, a u osób z lordozą patologiczną – znacząco się powiększa. Gdy krzywa lordozy koryguje się po pochyleniu do przodu, mówimy o lordozie elastycznej, która, o ile nie powoduje żadnych dodatkowych dolegliwości, nie wymaga leczenia. Gdy krzywa nie koryguje się, znaczy to, że mamy do czynienia z lordozą nieelastyczną, która wymaga terapii. W diagnostyce lordozy patologicznej wykorzystane może zostać badanie rentgenowskie odcinka lędźwiowo – krzyżowego kręgosłupa lub całego kręgosłupa, rezonans magnetyczny czy testy laboratoryjne.

Leczenie lordozy patologicznej bazuje na utrzymaniu prawidłowej masy ciała, stosowaniu gorsetu terapeutycznego (wykorzystuje się go u dzieci i nastolatków, do momentu zakończenia wzrostu), leczeniu przeciwbólowym, fizjoterapii mającej na celu zwiększenie siły mięśni osiowych odpowiedzialnych za podtrzymywanie kręgosłupa, a w bardzo zaawansowanych przypadkach – leczeniu chirurgicznym.

 

Fizjoterapeuta Agnieszka Latała