Zespół Aspergera i autyzm – podobieństwa i różnice

  • 0
49451781 - sad daughter hugging his mother at home. concept of couple family is in sorrow.

Zespół Aspergera i autyzm – podobieństwa i różnice

Zespół Aspergera

Zespół Aspergera to całościowe zaburzenie rozwoju i lżejsza odmiana autyzmu. Po raz pierwszy nazwy tej użyła w 1981 roku LornaWing. W jednej ze swoich publikacji zwróciła ona uwagę na różnice między osobami borykającymi się z zespołem Aspergera i autystycznymi. Jej zdaniem, pierwsza grupa chorych w pierwszych latach swojego życia miała dobrze rozwiniętą mowę i procesy poznawcze, a zaburzony rozwój społeczny i motoryczny.

Zarówno zespół Aspergera, jak i autyzm to zaburzenia rozwojowe o podłożu neurologicznym. Są one nieuleczalne i towarzyszą osobie chorej od wieku niemowlęcego do końca życia. W większości przypadków, zespół Aspergera diagnozowany jest dopiero w momencie, gdy dziecko idzie do szkoły. Trudno jest stwierdzić to wcześniej, jako że objawy są niekiedy łudząco podobne do autyzmu. Jedyną różnicą jest szybki rozwój intelektualny.

Najpopularniejsze objawy zespołu Aspergera to:

  • Problemy w nawiązywaniu kontaktów i przyjaźni z otoczeniem
  • Brak umiejętności współczucia
  • Zaburzenia mowy
  • Trudności w zrozumieniu abstrakcyjnych pojęć i zwrotów
  • Brak umiejętności współczucia
  • Niechęć do zmian
  • Problemy z organizacją
  • Brak umiejętności interpretowania zachowań i emocji innych osób
  • Niezwykła inteligencja i zdolności – na przykład zapamiętywania dat czy liczenia w pamięci

Autyzm

Autyzm to całościowe zaburzenie rozwoju najczęściej objawiające się w ciągu pierwszych trzech lat życia. Polega ono na zamykaniu się osoby chorej w świecie własnych przeżyć i odcinanie się od świata rzeczywistego. Po raz pierwszy problem autyzmu poruszył w 1943 roku lekarz Leo Kanner.

W wieku dziecięcym, autyzm objawiać może się brakiem gestykulacji, gaworzenia i poprawnej zabawy zabawkami (bardzo często ich zainteresowanie wzbudza tylko jeden ich element, na przykład kółko samochodu), nie reagowaniem na imię, nagłą utratą umiejętności językowych i społecznych, unikaniem kontaktu wzrokowego, obojętnością na obecność innych osób, trudnościami ze zrozumieniem tonu głosu, biernym przyjmowaniem czułości oraz echolalią, czyli powtarzaniem zasłyszanych słów i zdań bez sensu i potrzeby.

Osoby z autyzmem, przez całe życie mogą mieć trudności ze zrozumieniem komunikatów wypowiadanych przez innych ludzi. Charakterystyczne dla nich jest także wykonywanie natrętnych czynności, na przykład huśtanie się czy nawijanie włosów na palce, nieustanne opowiadanie o tej samej rzeczy bez względu na osobę, do której się zwracają, wypowiadanie się w trzeciej osobie używając imienia, nie zaimków oraz bezustanne, nawykowe powtarzanie czynności zgodnie z ustalonym wcześniej porządkiem. Jakiekolwiek modyfikacje powodować mogą gniew lub przygnębienie.