Zaburzenia SI u dzieci z zespołem Downa

  • 0
INtegracja Sensoryczna u dzieci z zespołem Downa.

Zaburzenia SI u dzieci z zespołem Downa

Planując terapię integracji sensorycznej u dzieci z zespołem Downa, kluczowe jest, by pamiętać o ich ograniczeniach tak genetycznych, jak i fizjologicznych oraz charakterystyce zaburzeń motorycznych. Niezbędne będzie również uwzględnienie wad takich, jak wada wrodzona serca czy refluks żołądkowo – przełykowy oraz wzięcie pod uwagę wiedzy na temat zaburzeń przetwarzania sensorycznego u tej właśnie grupy dzieci.

SI u dzieci z zespołem Downa

U dzieci z zespołem Downa, deficyty a zakresie zaburzeń przetwarzania sensorycznego odnoszą się do wszystkich układów zmysłów, dotykowego, przedsionkowego, proprioceptywnego oraz wzroku i słuchu. Należy sobie również zdawać sprawę z faktu, że maluchy te, znacznie łatwiej niż ich rówieśnicy rozpraszają się przy nadmiernej liczbie bodźców; często nie mają również strategii działania.

Układ dotykowy i przedsionkowy

W zakresie układu dotykowego najczęściej spotykamy się z podreaktywnością dotykową. Znacznie rzadziej występuje tu obronność dotykowa. Dzieci mają problemy w dyskryminacji bodźców dotykowych i integracji informacji dotykowej z tą, która płynie z innych układów zmysłu. U takich maluchów zaobserwować można eksplorację przedmiotów przy pomocy zmysłu dotyku, co powiązane jest z mniejszą ilością „doświadczeń dotykowych”. Niekiedy do czynienia mamy także z mniejszym zainteresowaniem zabawkami.

W zakresie układu przedsionkowego występować może natomiast wydłużony czas oczopląsu porotacyjnego wiążący się z niedojrzałością struktur układu nerwowego powiązanych z hamowaniem.

Układ proprioceptywny

W zakresie układu proprioceptywnego niekiedy zaobserwować można słabsze niż u pozostałych rówieśników odczuwanie położenia poszczególnych części ciała. Równie często spotykane są zaburzenia pamięci uchu oraz słabsze reakcje posturalne, co jest powiązane z obniżonym napięciem mięśni oraz nadmierną ruchowością w obrębie stawów. U znaczącej części dzieci z zespołem Downa spotkać można się także z niedosłuchem (problem ten dotyczy około 80 procent przypadków). Jedna z przyczyn zaburzeń przetwarzania sensorycznego to anomalie budowy ucha oraz kanałów słuchowych. Często obserwuje się tu również słabszą pamięć słuchową. W związku z tym, elementy procesów przetwarzania powinny być jak najszybciej włączane do programu zajęć z terapeutą. Najlepiej włączać je w sytuacje funkcjonalne dla dziecka, które dzieją się tu i teraz.

Kołdra sensoryczna

U dzieci z zespołem Downa, a także autyzmem czy ADHD zaleca się stosowanie terapii z wykorzystaniem kołder obciążeniowych. Jej ucisk znacząco zwiększa uczucie własnego ciała i w znacznym stopniu ogranicza ruchy autostymulacyjne. Jak pokazały badania, maluchy zasypiające pod takimi kołdrami znacznie szybciej koncentrują się i wyciszają, śpią spokojniej i lepiej funkcjonują w ciągu dnia.