TERAPIA PEDAGOGICZNA Z DZIECKIEM Z DYSLEKSJĄ

  • 0
dysleksja

TERAPIA PEDAGOGICZNA Z DZIECKIEM Z DYSLEKSJĄ

Category : Uncategorized

Dysleksja rozwojowa to specyficzne trudności w uczeniu się o podłożu neurobiologicznym.

Określenie dysleksji mianem rozwojowej wskazuje, że na każdym etapie rozwojowym dziecka można zaobserwować specyficzne symptomy, a trudności nie pojawiają się nagle i występują w nasilonym stopniu od początku nauki szkolnej.

 

Specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu (DYSLEKSJA, DYSGRAFIA, DYSORTOGRAFIA) i nauki matematyki (DYSKALKULIA) oznaczają, że pojawiają się one u dzieci o prawidłowym rozwoju intelektualnym, z prawidłowym zmysłem wzroku i słuchu.

 

Warunkiem prawidłowego rozpoznania ryzyka dysleksji u dziecka jest wykluczenie:

– niepełnosprawności intelektualnej oraz inteligencji niższej niż przeciętna,

– zaniedbań środowiskowych,

– zaburzeń w funkcjonowaniu narządów zmysłów.

 

Ryzyko dysleksji – oznacza zagrożenie wystąpieniem w czytaniu, pisaniu, nauce matematyki.

 

Pierwsze oznaki dysleksji rozwojowej można zaobserwować już u dziecka w wieku przedszkolnym.

 

Charakterystyka dzieci z ryzyka dysleksji w wieku 3-5 lat:

 

W zakresie motoryki dużej:

– słabo biegają

– mają niską sprawność ruchową w zakresie ruchów całego ciała

– mają kłopoty z utrzymaniem równowagi, np. podczas chodzenia po

linii krawężnika

– z trudem uczą się jeździć na rowerku trójkołowym, hulajnodze

– są niezdarne w ruchach

– źle funkcjonują w zabawach ruchowych, unikają tego typu

aktywności

 

W zakresie motoryki małej:

– mają słabą sprawność ruchową rąk

– trudności z samoobsługą: zapinaniem guzików, sznurowaniem butów

– trudności podczas zabaw manipulacyjnych takich jak nawlekanie

korali

– nieprawidłowy chwyt ołówka (nacisk za mocny lub za słaby)

 

W zakresie koordynacji wzrokowo-ruchowej:

– budowanie z klocków sprawia dziecku trudność

– rysuje niechętnie i prymitywnie, rysunki bardzo uproszczone

– nie umie narysować: koła jako 3-latek, kwadratu i krzyża jako 4-

latek, trójkąta – jako 5-latek

 

W zakresie funkcji wzrokowych:

– trudności przejawiają się w formie: nieporadności w rysowaniu

(rysunki bogate treściowo, lecz prymitywne w formie)

– trudności w składaniu obrazków pociętych na części, puzzli

– słaba umiejętność wykonywania układanek, mozaiki

 

W zakresie funkcji językowych:

– opóźniony rozwój mowy

– nieprawidłowa artykulacja wielu głosek

– trudności z wypowiadaniem złożonych wyrazów, budowaniem

wypowiedzi, zapamiętywaniem nazw

– wydłużony okres posługiwania się neologizmami

– zniekształcanie nazw przez używanie niewłaściwych przedrostków

– dziecko ma trudności z zapamiętaniem krótkich piosenek,

wierszyków

– nie radzi sobie z wydzielaniem wraz z klaskaniem sylab ze słów,

wskazywaniem rymujących się słów i tworzeniem rymowanek.

 

Rodzic obserwując u swojego dziecka w/w objawy powinien u mówić się do Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej celem potwierdzenia/ wykluczenia ryzyka dysleksji lub nauczyciel w przedszkolu powinien zasugerować konieczność takiej wizyty.

Wynika takiego badania odpowie, w jakim stopniu jest ono zagrożone i stanowi podstawę do podjęcia właściwych form terapii. Dziecko z umiarkowanego i wysokiego ryzyka wymaga pomocy w zakresie wyrównywania deficytów rozwojowych i interwencji w postaci zajęć terapeutycznych o charakterze korekcyjno-kompenacyjnych  lub pedagogicznych.

 

Po przeprowadzeniu działań terapeutycznych w okresie od potwierdzenia ryzyka do 3 klasy, należy przeprowadzić kolejne badanie w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej celem oceny skuteczności działań terapeutycznych i wykluczy wówczas lub potwierdzi dysleksje.

Rodzaje zaburzeń z obszaru dysleksji:

Dysleksja – rozumiana jako trudności w czytaniu, przejawiające się zaburzeniami tempa i techniki czytania, jak i stopnia rozumienia treści.

Dysortografia – czyli trudności z opanowaniem poprawnej pisowni. Żeby można było stwierdzić dysortografię trzeba sprawdzić, czy dziecko popełnia błędy ortograficzne mimo dobrej znajomości zasad pisowni. U dzieci popełniających błędy ortograficzne i nie znających zasad pisowni trudno mówić o dysortografii.

Dysgrafia – czyli niski poziom graficzny pisma (potocznie mówimy, że dziecko brzydko pisze). Litery pisane przez dziecko są koślawe, różnej wielkości i często lądują na niewłaściwej wysokości. Praktycznie wszystkie dzieci zaczynające pisać popełniają tego typu błędy, więc występowanie ich w pierwszym zeszycie nie stanowi podstawy do obaw. Problem pojawia się, gdy błędy utrzymują się mimo upływu czasu.

Dyskalkulia – czyli problemy w matematyce. Dzieci z dyskalkulią mają zwykle kłopoty z pojęciem liczby, porównywaniem liczebności zbiorów, ocenianiem co jest większe, a co mniejsze, nauką tabliczki mnożenia, rozumieniem treści zadań tekstowych itd.

 

Zajęcia prowadzi Urszula Krzyżanowska – pedagog od lat związany z placówką oświatową, z dużym doświadczeniem w pracy z dziećmi ze stwierdzoną dysleksją. Trudno określić, które zaburzenie z obszaru dysleksji (dysleksja, dysgrafia, dysortografia, dyskalkulia) niesie za sobą najwięcej trudnych chwil dla dziecka. Na pewno wymaga ono dużo systematycznej pracy, wsparcia ze strony rodziców i zrozumienia ze strony szkoły.